سلام. گوگل نام خلیج فارس را به خلیج عرب تغییر داد. تا حالا 600 نفر اعتراض را امضا کردند و به حدود 400 هزار نفر دیگه نیازه تا امضا کنن. پس تو هم بیا امضا کن و برای دیگر دوستانت هم بفرست.
با تشکر

این یکی از انواع اسپم‌هایی‌ست که دریافت می‌کنم، در عنوان هم نوشته "اگر ایرانی هستی و غیرت داری بیا امصا کن". شما چه جورش رو می‌گیرید؟

راستش، چند ماه پیش برای اینجا دو تا فید راه انداختم روی فیدبرنر، یکی‌ش فقط شامل یادداشت‌های وبلاگ است و یکی‌ش یادداشت‌ها به اضافه‌ی لینک‌ها. حالا برایشان دو تا آیکن چرکو-پرکو هم پیدا کرده‌ام و می‌گذارم این کنار. فید مطالب خالی، سبز است؛ زیست‌محیطی و سالم، به احترام خوانند‌گان فید. و آن یکی که از قضا خواننده‌های بیشتری هم دارد آبی است، اینکه آبی‌ست هم هیچ دلیل خاصی ندارد، یک آیکن دیگر مانده بود به رنگ قرمز و قرمز هم که نعوذ باالله، چه حرف‌ها.

عرض کنم خدمت شما که در این یکی دو ساله، یکی از نگرانی‌های ملت، شیوع گسترده‌ی بایگانی انواع فیلم‌های مبتذل روی موبایل‌هاست و اینکه چطور این ابزار، به پخش سریع اینگونه فیلم‌ها کمک می‌کند، تا جایی که صحبت از "پلیس موبایل" و این حرف‌هاست. اما بخشی که خیلی هم به‌ش توجه نشده، بخش استعدادیابی‌ست. هیچ می‌دانید چه استعداد‌های نهفته‌ای -به‌خصوص در بخش صدا- وجود دارد که همین موبایل باعث شکوفایی‌شان شده. به عنوان مثال یکی از همین نمونه‌ها را می‌توانید در حجم حدود 2 مگابایت دانلود و گوش کنید.
» اینکه به لهجه‌ی جنوبی‌ست به حساب توهین نگذارید لطفا، از موبایل یکی از بچه‌های آبادان گرفتم‌اش. اتفاقا فقط لهجه‌ی جنوبی برای این تکه شایسته است، گوش کنید متوجه می‌شوید. بنازم به این استعداد و این نتیجه‌گیری.

نمی‌دانم سالی که گذشت سال خوبی برای دوستانم -که اکثرشان، همین دوستانی هستند که اینجا را می‌خوانند- بوده یا نه، اما امیدوارم اینگونه باشد. اگر بوده که چه بهتر و اگر نه، امیدوارم سال پیش رو، برای همه‌تان -و خانواده‌های محترم‌تان هم- سالی پر از موفقیت و به‌روزی و سلامتی و شادی و خنده و پول زیاد باشد. این قسمت آخر را بیشتر برای خودم و گوشزد عزیز -که من ارادت زیادی خدمت‌اش دارم- نوشتم، برای اینکه ما الان در دو سر خط پول -یک خط فرضی من‌درآوردی- هستیم، منتها من طرف فقر خط قرار دارم :-)

برای ما سال خوبی بود، من که برای مدتی شده بودم عینهو "سفرهای مارکوپولو اینا"، فکر می‌کنم بالاخره برای چند سالی در یکی از واحدهای مالی ثابت شده‌ام (این مارکوپولو شدن من هم داستان دارد). همسرم که درس‌هاش به خاطر ما دو تا -که زرت و زرت مریض می‌شویم یا لت‌وپار- نیمه‌کاره مانده بود، حالا با خیال آرام‌تری درس می‌خواند. سیدکامیار هم حالا دیگر بزرگ شده و به راحتی آب خوردن می‌زند توی دهن بنده که ناسلامتی پدرش هستم. حالا اینکه بزرگ هم که شد عین همین‌ها را می‌زند توی دهن استکبار -اصلا مگر استکباری هم می‌ماند- یا نه، نمی‌دانم. اما اگر بتواند، از همین الان این مژده را می‌دهم که بیست سال دیگر، دهان استکبار سرویس می‌شود، چون خیلی درد داره، من خوردم :-)

سال 1386 هم با اینکه مشکلات مالی و اقتصادی که دولت با بی‌عدالتی (به همان سبک آقامون محمود بخونید) به وجود آورده بیداد می‌کرد و در سال پیش رو بی‌شک بیشتر هم خواهد شد، اما بدون جنگ گذشت. امیدوارم در سال 87 دشمنان‌مان در هیئت دولت دچار "حول حالشان" شوند و پا از شانه‌های‌مان بردارند و از جایگاه الکی‌مقدس‌ای که خودشان برای خودشان ساخته‌اند پایین بیایند و روبروی‌مان بنشینند. و خدا کند که هر کدام، یک جفت گوش شنوا همراه‌شان بیاورند که بشود دو کلام حرف حساب باهاشن زد.

البته فهرست فیلم‌ها و سریال‌های نوروز 87 رو می‌تونید اینجا ببینید اما اگر دنبال جدول پخش هستید خب، دانلودش کنید.

توضیح: در جدول آمده فیلم حیثیت روز 28 اسفند از شبکه‌ی یک پخش می‌شود، اما شبکه‌ی چهار جمعه شب گذشته فیلم حیثیت رو پخش کرد، تریپ ضایع‌بازی یعنی؟
فایل رو هم با فرمت word گذاشتم، چون در سازمان صدا و سیمان، هر لحظه ممکنه فهرست تغییر کنه، اون‌وقت می‌تونید فهرست رو ویرایش کنید.

ای کسانی که بدجوری به GR ایمان آورده‌اید، بدانید و آگاه باشید که خداوند Mark all as read را هم آفرید، هه‌هه.

کمیته تیم های ملی، افشین قطبی را به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال معرفی کرد.
مهدی تاج نایب، رئیس فدراسیون فوتبال در گفت‌وگوی تلفنی با برنامه تلویزیونی «ورزش از شبکه دو» اعلام کرد که از بین گزینه‌های امیر قلعه‌نوعی، محمد مایلی‌کهن، مجید جلالی و بیژن ذوالفقارنسب، افشین قطبی را به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایران انتخاب کرده است. (لینک خبر در رادیو زمانه)

» معمولا انتخاب باید از بین گزینه‌ها باشد و در چند خط بالا آقای قطبی در بین گزینه‌ها نیست. بگذریم...

معروف است به "درخت سبز"، اما "درخت آرزو" بیشتر به‌ش می‌آید، شاهدش هم دخیل‌هایی‌ست که به‌ش بسته شده و در عکس پایینی معلوم است.

این مطلب به درد کلیه‌ی بچه‌های 5 سال به بالا -تا 70 سال هم کار می‌ده- می‌خورد (به دلیل استفاده از شاش به جای جیش).
» یک فرضیه‌ی قدیمی هست که می‌گه " دوست آن باشد که گیرد دست دوست، در پریشان حالی و درماندگی". بعضی‌ها از این هم فراتر رفته‌اند؛ "تا جان در بدن داریم چاکرتیم" و اینا. اما این فرضیه مال همون ایام بوده و الان با این جواب رد می‌شه: بشاش توش.
» فرضیه‌ی نوین و کاربردی این روزها اینه: "دوست خوب، کسی‌ست که برای دوستش دردسر درست نکنه"، خلاص. اگر هم‌چین دوستی هستید، خوش به حال دوستان‌تون. یعنی اینکه سوار من نشو، نمی‌خواد چاکرم باشی.

زنگ تفریح تموم شد، ما دوباره می‌ریم پایین. عزت زیاد.

فروشگاه اینترنتی انگاره تازه تازه از تنور درآمده، پس بشتابید. فعلا با ماگ وردپرس -فارسی نداره حیف- و ماگ فیس‌بوک. ضمن آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما بینندگان، برای این دوستان آروزی موفقیت دارم.
ما دوباره رفتیم، عزت زیاد.

عرض کنم خدمت شما که هویجوری یک نگاه انداختم به یادداشت‌های چند روز گذشته‌ی اینجا و حالم بد شد، همه‌ش بلاگر، همه‌ش گوگل. من رسما معذرت می‌خوام از اینکه شدم کاسه‌ی داغ‌تر از آش، حتی گوگل و بلاگر هم اینقدر از خودشون تبلیغ -یا به قول سیدکامیار تغلیب- در نکردن.

اما برای اینکه بدون لذت هم نباشیم، پیشنهاد می‌کنم یادداشت «آقای حداد، مجلس‌تان ارزانی خودتان» آقا مهدی محسنی -که امیدوارم براش دردسر درست نکنه- و  یادداشت «چه خوب شد که انقلاب شد» از مسیر یک ذره رو بخونید. به خاطر دیدن چنین یادداشت‌هایی از این به بعد یک برچسب اضافه می‌کنم به اسم لذت وبلاگ و نقل قول می‌کنم.

البته این تولید نه با تلاش داروسازان گرامی، بلکه با سوتی شبکه‌ی خبر مهیا شده و اصلا هم معلوم نیست که آیا می‌شود قرص 775 گرمی -میلی را جا نمی‌انداختی نمی‌شد؟- را خورد یا صرفا برای گل منار خوب است، و آیا ارزش غذایی هم دارد چنین قرص گنده‌ای یا کاربردی در حد قرص خانواده دارد. آیا می‌شود با افزودن یک دسته، ازش یک راکت "پینگ‌پنگ" پدر-مادر-دار درآورد به نظرتان؟

• آدم‌ها دو دسته هستند؛ آن‌هایی که چوب بی‌عقلی‌شان را می‌خورند و آن‌هایی که نان عقل‌شان بی‌عقلی دیگران را می‌خورند.
• خدا رو شکر که نمی‌شه سرمای وحشتناک و مصیبت‌های سریالی این روزها رو به تئوری توطئه و غرض‌ورزی جریان‌های مخالف دولت نسبت داد، وگرنه نعوذباالله این‌بار دیگه پای خود خدا اومده وسط.
• وقتی نمی‌شه توی سرما چیزی رو جمع کرد، چطور فکر می‌کنیم می‌شه از پس زلزله‌ی تهران و تحریم و جنگ براومد؟
• بعضی اوقات باید برای طرز فکر آدم‌ها از کلمه‌ی مناسب استفاده کرد. الان هم اون چیزی که داری به‌ش فکر می‌کنی شجاعت نیست، حماقت کلمه‌ی درست اون چیزیه که توی سرته، آره.
• یعنی، خدا لعنت کنه این اوبونتو رو -البت، دور از جون هر چی اوبونتو باز باحال و گوگولی-. خفه شدم از بس انواع بازی‌های تاکس‌کار، تاکس‌بابلز، تاکس می‌خندد، تاکس به اسکی می‌رود، تاکس روی اعصاب، تاکس می‌نماید و اینا رو دال‌لود* کردم و به جای سیدکامیار بازی کردم -خودش می‌شینه اون‌ور و من رو تشویق می‌کنه، ای خدا-. چشم‌هام ترکید، یعنی، توی اون روحت اوبونتو.
  *دال‌لود، تکیه‌کلام این روزهای سیدکامیار است. یک چیز دیگه، پیش‌بینی عمو اروند هم به حقیقت پیوست، فقط چرا اینقدر زود آخه.
• یکی نیست به‌ش بگه آخه احمق جان، اینترنت رو هم مگه سهمیه‌بندی می‌کنن؟ خب کار داریم لابد که استفاده می‌کنیم دیگه خره.
• یکی از کوچک‌ترین خوبی‌های وبلاگ این است که می‌فهمی آدمی مثل مهدی حکیمی هنوز یخ نزده شکر خدا و هنوز هم چیزی برای خوردن و سوزاندن و گرم شدن هست که دکتر مزیدی بخورد -خدا همسترهای شما رو هم بیامرزه- و بسوزاند و گرم شود و بنویسد.
  البته گوگل اعلام کرده که خوب شد هوا سرد شد، چون ما نمی‌رسیدیم همه‌ی یادداشت‌های دکتر رو ایندکس کنیم، به جان...

ایرادهای زیادی به پدر و مادرها می‌گیرند که از سر نفهمی بچه‌دار می‌شوند که خیلی‌هاش هم درست است. البته می‌شود کلی ایراد به کارهای دیگر هم گرفت و حتی می‌شود وجود آدمی را هم نفی کرد و برد زیر سوال و کار را به خودکشی هم کشید.

اما وجود پاک کودکان را که نمی‌شود نفی کرد، می‌شود؟ حداقل حسن‌اش این است که از نفس پاک و روحانی کودکان آموخت. صداقت کودکانه، دنیای بدون کینه، بازی گرفتن هر چیزی که بزرگتر‌ها برایش جان می‌ستانند و...
شاید انگیزه غلط باشد و بی‌راه، اما به کوچکی این معلم‌های خندان نباید خندید، هیچ‌وقت نباید خندید. باید تا می‌شود ازشان یاد گرفت و از بودن در کنارشان لذت برد، نمی‌شود؟

من از لایو رایتر برای نوشتن استفاده می‌کنم و برای پینگ کردن هم از آدرس‌های زیر. اگر می‌بینید این وبلاگ در بلاگرولینگ بالا می‌رود بنده بی‌تقصیرم.
» همه‌ی آدرس‌های پینگ
» چگونه با لایو رایتر پینگ کنم؟

آیا کسی چیزی‌ش می‌شود؟ آیا خوشی دوباره به ما رو کرده؟ آیا خوب بودی بهتر شدی؟ آیا ما چطوریم؟ آیا کتری خراب شده که تبخیر درست انجام نمی‌شود؟ آیا تکنوراتی شماره تلفن و آدرس داده که از تبخیر درآمده؟ آیا بی‌بی‌سی فارسی هم اینکاره است؟ و آیا خوشمزه چطور؟ آیا وبلاگ‌های تبخیر شده هم شناسنامه در دست دارند؟ این یکی را کسی نمی‌داند.

عرض کنم خدمت شما که وقتی یک مهاجم با دروازه‌بان تک‌به‌تک می‌شود و "مزه‌مزه می‌کنه بزنه نزنه" و می‌زند و می‌ر...ند، اسم‌اش دیگر موقعیت صد-درصد نیست که. این، فقط یک موقعیت خیلی عالی بوده؛ یک موقعیت خطرناک که هدر رفته، یعنی حضرت مهاجم خرابش کرده. در چنین وضعیتی، معمولا تنها چیزی که مربی‌ها به مهاجم خطاکار می‌گویند هم این است: آفرین، ر...دی.
و اما موقعیت صد-درصد، همانی‌ست که داور بعدش سوت می‌زند و وسط زمین را نشان می‌دهد. موقعیت صد-درصد، یعنی گل آقای گزارشگر، جناب سرهنگ.

» چند روز پیش باید می‌نوشتم اما خب، پیری و فراموشی و اینا.