۰۱ تیر ۱۳۹۲

الهی کنتورت بترکه!

راست‌اش روزی که یادداشت «هنوز هم دارم‌اش، امیدم را» رو نوشتم، فکر نمی‌کردم روزشمار بی‌نوا صفر بشه و کشوری که روزی روزگاری امیدوار بود به روزهای بهتر، قشنگ و تمیز به قهقرا ببرون‌ان‌اش، اما نامردا روزشمار رو به زور و دستی صفر کردن و شد زورشمار. حالا یک روزشمار قشنگ‌تر و تندتر درست شده که دوست‌اش دارم، دم سازنده‌ش گرم!

فقط امیدوارم این دوره‌ی هشت ساله‌ی دروغ و ریا، درس خوبی بشه برامون که از چیزهای خوبی که داریم دفاع کنیم و خیلی راحت همه چی رو واگذار نکنیم، خوبی‌هایی مثل امید…

۲۴ خرداد ۱۳۹۲

تفاوت در چینش

در برنامه‌ریزی، تخیلی عمل می‌کنیم و در اجرا، تخ…ی، نتیجه‌اش هم می‌شود تخ…ی-تخیلی، اینکه چرا چینش ترکیب با تعریف متفاوت است هم یحتمل برمی‌گردد به شباهت با رفتار دیرینه‌مان در اول کشیدن و دوم شمردن، لابد، شاید، حالا…