راستاش، سری قبل و در مسابقات شرکتهای پالایشی، در تیمی اول شدیم و در انفرادی پنجم شدم. انتظار بیشتری داشتم اما بسوزه پدر ترس که آدم رو بیچاره میکنه. حالا داریم میریم مشهد، برای مسابقات ورزشی. امروز میریم، جمعه و شنبه توپ میزنیم و یکشنبه برمیگردیم.
دنبال چه هستم این بار؟ بهتر بازی کنم، سوای اولی در تیمی و حضور در فینال به عنوان هدفهای این بار، میخواهم ببینم ترس از بازی و حمله کردن را چقدر از خودم دور کردهام در این چند ماه.
ما کاری نداریم، اما حضرت عباسی اون پارچهای که اون قدیمها از روی ذوالجناح شوت میشد میرفت اونور آبی بود که برمیدارید انیمیشن میسازید از ذوالجناح با پارچهی آبی پردهبرداری میکنید؟
شرکت موبیتل از اوائل سال 2007، یعنی تقریبا 4 سال پیش، در عراق خدمات 3g ارائه میده، حالا گیریم به خاطر نیروهای آمریکایی مستقر در عراق باشه.
حالا ما هی توی اپراتور سوم و چندم گیر کنیم، خب؟
ممکن است خبر بیاتی باشد، اما پیشبینی پنج سال آینده است، آیندهی تحصیلات دانشگاهی و یادگیری الکترونیک و آیندهی کتابهای چاپی. اینکه بیل گیتس میگوید تا پنج سال دیگر، دانشگاههای فیزیکی فقط به درد پارتی و لابد جشنهای ازدواج دانشجویی میخورند و اینکه نیکلاس نگروپونته، سرمایهگذار و رئیس سابق انجمن تکنولوژی ماساچوست و خالق ایدهی «یک لپتاپ برای هر کودک»، از تبدیل شدن کتابهای چاپی به اشیاء تزئینی میگوید، پیشبینی آیندهی نزدیک است، 5 سال آینده.
بیل گیتس پیشبینی میکند که تا چند سال دیگر، بهترین مقالات دانشگاهی را به رایگان بر روی وب خواهید یافت و اینکه به کمک تکنولوژی، هزینهی تحصیلات از 200 هزار دلار -برای یک دورهی 4 ساله- تا حتی 2 هزار دلار کاهش مییابد.
گاهی کاری که تصاویر، اشکال و نمودار در انتقال اطلاعات میکنند، ده تا نوشتار و سخنرانی نمیکند. تصاویر اطلاعاتی، همانطور که در ویکیپدیا آمده تصاویر حاوی اطلاعات، داده یا دانش هستند، تصاویری که اطلاعات پیچیده را خیلی ساده و روشن منتقل میکنند.
1. در سال 2010، چهار میلیون و ششصد هزار دانشجو، حداقل یکی از درسهایشان را به صورت آنلاین دنبال میکنند. این رقم در سال 2014 به 18.65 میلیون نفر خواهد رسید.
2. نیمی از 4500 دانشگاه آمریکا، درسهایشان را آنلاین ارائه میکنند.
3. 96 درصد از دانشگاههای سنتی آمریکا، حداقل یکی از درسهایشان را تنها به صورت آنلاین ارائه میکنند.
4. 4200 دورهی آنلاین کاملا رایگان وجود دارد که 1689 تا از آنها توسط MIT ارائه میشود.
چه شد که این را نوشتم؟ قصدم اشاره به استفادهایست که از این تصاویر در یادگیری الکترونیک میشود و اینکه مثلا 17 تا از اینگونه تصاویر را میشود در اینجا دید.
درس سیستمهای اطلاعاتی و بررسی پیشرفت اینترنت و موبایل بهانهای شد برای درست کردن چند تا اسلاید از گزارش ITU برای سال 2010. بد نشده، از فونت Iranina Sans استفاده کردم که در Farsitel.com بهصورت font-face استفاده کردهاند. فونت اینجاست و اسلاید اینجا (با حجم یک مگابایت).
وبلاگ یک فتحی را خیلیهامان میخواندیم، وبلاگی که مدتهاست خبری از صاحب آن نیست و دامنهاش هم روی هواست (جادی هم چند روز پیش بهش اشاره کرد). وقتی لینکهای حل روبیک را در فرندفید رد و بدل میکردیم، قرار نبود اینجوری بشود که شده، یعنی قرار شد که شروین حل روبیک را یادمان بدهد.
خیلی وقت پیش چند تا ویدیو روی رپیدباز پیدا کردم که با روشی آسان حل روبیک را یاد میدهد. من که شروین را ندیدم و نمیشناسم از نزدیک، با خودم گفتم اصلا شاید این خود شهردار فتحیست، شاید.
خلاصه، حل روبیک با سیدکامیار، بهانهی خوبی شد برای یاد کردن از شهردار فتحی، هر کجا هست خدایا به سلامت دارش.
با علی دایی؛
میشود به خداداد عزیزی پاس طلایی داد تا گل شانسی بزند و ایران به جام جهانی برود.
میشود پاس طلایی به مهدویکیا داد تا به آمریکا گل بزند و تاریخساز شود.
میشود به چلسی و آثمیلان گل زد و غرق غرور شد.
میشود با کفاشیان و فدراسیون کپکزدهی فوتبال درگیر شد و پوزشان را به خاک مالید.
اما،
میشود بازی برده جلو کره در جام ملتهای آسیا را با حرکت ژانگولر باخت.
میشود برای اولین بار در تاریخ فوتبال، در ورزشگاه آزادی به عربستان باخت و با آسانترین قرعهی ممکن به جام جهانی نرفت و همهی تقصیرها را هم به گردن قطبی انداخت.
میشود بعد از سی و اندی سال، بدترین باخت خانگی را مقابل سپاهان داد.
میشود بعد هفده سال، به تراکتورسازی باخت حتی.
راستاش از اونجایی که روایت داریم سگ تازی موقع شکار فیلاناش میگیره، امروز به جای درس و مشق افتادم به جان جیمیل و همهی اون هزار و خردهای ایمیل آواره رو بایگانی میکنم. منتها اون وسط رسیدم به ایمیل مرحوم کاپیتان میداف که قرار شد وبلاگاش رو راست و ریس کنیم و عمرشون به دنیا نبود و بعد رسیدم به ایمیل سروش روحبخش که قرار بود در 80 کلمه در مورد نوید مجاهد بنویسم. خلاصه پکیدم، خدا رحمتشون کنه.
توضیح فید سبز، فید آبی را اینجا نوشتهام، اما خلاصهاش این است که فید سبز، فقط یادداشتهای وبلاگ است و فید آبی، یادداشتها به اضافهی لینکهایی که به خوشمزه میفرستم.
