گاه‌نوشت‌های بی‌ربط یک احتمالا آدمیزاد

ادامه‌ی مسابقات توپ و تخته

راست‌اش، سری قبل و در مسابقات شرکت‌‌های پالایشی، در تیمی اول شدیم و در انفرادی پنجم شدم. انتظار بیشتری داشتم اما بسوزه پدر ترس که آدم رو بیچاره می‌کنه. حالا داریم می‌ریم مشهد، برای مسابقات ورزشی. امروز می‌ریم، جمعه و شنبه توپ می‌زنیم و یک‌شنبه برمی‌گردیم.

دنبال چه هستم این بار؟ بهتر بازی کنم، سوای اولی در تیمی و حضور در فینال به عنوان هدف‌های این بار، می‌خواهم ببینم ترس از بازی و حمله کردن را چقدر از خودم دور کرده‌ام در این چند ماه.

1 نظر:

Saleh در گفت...

موفق باشی، به امید فینال

ارسال يک نظر

» لطف کنید و درباره‌ی یادداشت بنویسید. اگر مطلب چیز دیگری‌ست، می‌توانید از فرم تماس استفاده کنید یا به symoniri روی جی‌میل، ای‌میل بفرستید.
» نظرات حاوی مطالب توهین‌آمیز -حالا به هر کسی که می‌خواهد باشد- حذف خواهند شد.
» فارسی بنویسید و برای نمایش درست آدرس وبلاگ‌تان، "//:http" را فراموش نکنید.