۰۵ فروردین ۱۳۸۹

چه خبر از پینگ‌پنگ؟

راستش، خیلی وقت است در مورد پینگ‌پنگ و اینکه به کجا کشید ننوشتم، خب حالا محض خالی نبودن عریضه می‌نویسم. حالا هفته‌ای سه جلسه تمرین می‌کنم و وزن‌ام کمی تغییر کرده، رفته بودم بالای نود و حالا بعد یک سال و نیم شش هفت کیلو کم کرده‌ام که البته عین کش تنبان بوده و از مثلا نودوسه آمده تا هشتادوسه و دوباره رفته بالا. خب، خدایی‌ش همه‌ش تقصیر این بستنی‌سازهاست، به من چه. اما تحرک‌ام بیشتر شده و از حالت گونی سیب‌زمینی سرپا خارج شده‌ام و گاهی تکانی می‌خورم سر میز.
اما فقط این نیست، گفتم شاید دوستان دیگری هم باشند که دوست دارند بهتر بازی کنند و لذت بیشتری ببرند از تمرین‌شان. به ترتیب فیلم‌های آموزشی که دیده‌ام را فهرست می‌کنم.

» فیلم Basic exercises in TableTennis Training از سری فیلم‌های آموزشی شرکت TIBHAR که یک شرکت تولیدکننده‌ی لوازم تنیس روی میز است. در این فیلم، در مدت زمان حدود 40 دقیقه، 81 تمرین مرور می‌شود.
لینک تورنت با حجم 303 مگابایت: یک، دو.
» فیلم MultiBalls Table Tennis Training، باز هم از شرکت TIBHAR. این فیلم بیشتر به درد مربی‌ها می‌خورد، البته دیدن‌اش همیشه آموزنده است، همیشه.
لینک تورنت با حجم 310 مگابایت: یک، دو.
لینک دانلود رپیدشیر
» اما فیلم‌های دیگری هم هست که پیشنهاد می‌کنم ببینید، مثل فیلم تمرین‌های مایکل میز (Michael Maze) که یک فیلم تبلیغاتی‌ست و بعد از کسب مقام سومی در مسابقات قهرمانی جهان سال 2005 ضبط شده، تمرین درست و درمانی نیست، مایکل مِیز است و میز و توپ و دیگر هیچ، اما بد هم نیست. لینک رپیدشیر
» چند تا بازیکن به‌نسبت قدیمی استرالیایی، سایتی راه انداخته‌اند به نام pingskills.com و ویدیوهای تمرینات آموزشی‌شان را هم از قرار می‌فروشند، منتها کانالی روی یوتیوب دارند و یک‌جور خلاصه‌ی همان تمرین‌ها را هم روی کانال‌شان دارند. تعدادی از همان تمرین‌ها را می‌توانید از hotfile بگیرید.
» اما واقعا فکر می‌کنید چینی‌ها بیکار نشسته‌اند تا اروپایی‌ها و استرالیایی‌ها پینگ‌پنگ یاد ملت بدهند؟ چه ساده‌اید. یک سری آموزش کامل در پنجاه قسمت بیست دقیقه‌ای ساخته‌اند که خودم قسمت اول‌اش دیده‌ام و البته، سوای کیفیت نه‌چندان خوب آن، تمرین‌ها و طریقه‌ی آموزش چینی‌ها عالی‌ست. همین که بچه‌ی شش هفت ساله را می‌آورند پای میزهای خاص همان قد و قواره، نشان می‌دهد که کار پایه‌ای یعنی چه، درست مثل همین ایران خودمان با سبک خاص مدیریت جهانی‌ش که بچه‌ی جغله با قد حداکثر 110 سانتی، روی همان میزی تمرین می‌کند که یک نره‌غول 180 سانتی، بگذریم. لینک دانلود

» اما همان‌طور که بی‌مایه فتیر است، تمرین خشک و خالی بدون مسابقه هم خیلی به درد نمی‌خورد. یک آدم باحال، تعداد زیادی ویدیوی کامل مسابقات مختلف را جمع کرده و یکی دیگر، یک شبکه‌ی اجتماعی پینگ‌پنگی راه انداخته.

فعلا همین. یک چیز دیگر اینکه از تغییر شیوه‌ی بازی و حتی لگد زدن به تمام اعتقادات ملت که باترفلای بهتر است و از این دست مزخرفات نترسید. قبل‌تر نوشتم که چه چوبی گرفتم و چه رویه‌هایی، منتها چون سرعت چوب زیاد بود و کنترل خوبی نداشت عوض‌اش کردم. حالا این چوب، این رویه و این یکی را دارم. خیلی بهترند، خیلی. نماینده‌ی دونیک در ایران، شرکت پازن کیش است که البته سایت‌اش فعلا بالا نمی‌آید.

و حرف آخر اینکه، صد البته قبول دارم ورزش پرخرجی‌ست.