۰۷ بهمن ۱۳۸۷

برای خودم، محض یادآوری روزهای دور

تنها دشمنی که هدف‌های یک جوان بلندپرواز را به آرزوهای پیری ترسو (حال و آینده‌ی خودم*) تبدیل می‌کند تنبلی‌ست، همین.

* آینده‌ی احتمالی‌ام، اگر نتوانم عوض‌اش کنم، البته که می‌خواهم.

۱۹ دی ۱۳۸۷

آیا به راستی Tetris خاطرات بد را محو می‌کند؟

» منبع: لایف‌هکر به همراه تصویر، رونوشت: بابای یسنا

tetris

محققان دانشگاه آکسفورد به این نتیجه رسیدند که بازی Tetris، بعد از آسیب‌دیدگی ناشی از حادثه می‌تواند اثرات آن را کم کند، منتها به شرطی که بلافاصله بعد از آسیب‌دیدگی شروع کنیم به بازی. از آن جایی که محققان آکسفورد به این نتیجه رسیده‌اند، که Tetris به طرز موثری، مخ انسان را کار می‌گیرد، مخ بی‌نوا فرصت پرداختن به حوادث نادخ و ناجور را پیدا نمی‌کند و بدین‌سان، اثرات روحی و فرسایشی بعد از حادثه کم می‌شود.

اما سوال، آیا Tetris، این بازی بی‌نوا که همیشه به نظرم یکی از بی‌مزه‌ترین بازی‌ها بوده، کلا مخ را تعطیل می‌کند؟ سوای سوال، این نکته را یادآوری کنم که این بازی یکی از مظلوم‌ترین بازی‌ها هم بوده، تا جایی که در صنعت تلویزیون‌سازی به سبک ایرانی، مدتی به صورت پیش‌فرض بر روی تمام تلویزیون‌های مونتاژ داخل قرار داشت.

نمی‌دانم بابای یسنا روی گوشی جدیدش هم Tetris دارد یا نه، اما مرد گنده‌ای را -با سبیل- تصور کنید که در سرویس و هنگام برگشت به خانه یا عزیمت به محل کار، به کمک آجر همراه‌اش، Tetris بازی می‌کند، مدام و مستغرق.

اما بعد، تصور کنید طرف را با بیل خاموش کرده‌اند یا با اسکانیا شاخ به شاخ شده، بعد می‌اندازندش جلو یک کنسول بازی و بی‌نوا به جای فوتبال باید Tetris بازی کند. بعد از آسیب‌دیدگی نادخی که داشته، بابت این اتفاق شرم‌آور سکته نکند خوب است، این محقق‌های آکسفورد هم یک چیزی‌شان می‌شود، والله.

و البته گمان نمی‌کنم Tetris نسخه‌ی مثلا PS داشته باشد، دارد؟ اگر دارد، وای…

حرف آخر، مرده بودید دو سه سال زودتر تحقیق می‌کردید و نتایج‌اش را منتشر می‌کردید؟ که من سه ماه کف زمین و روی تخت افتاده بودم در حالت فرسایشی‌اینگ (رونوشت میلاد) کامل، خب شاید جواب می‌داد تحقیق‌تان خب.

» و البته تا یادم نرفته عرض کنم که لینک از طریق این آدرس رویت شد، به روایتی گلچینی‌ست از مطالبی که در گودر بیشتر به اشتراک گذاشته شده‌اند.