برای خودم، محض یادآوری روزهای دور

تنها دشمنی که هدف‌های یک جوان بلندپرواز را به آرزوهای پیری ترسو (حال و آینده‌ی خودم*) تبدیل می‌کند تنبلی‌ست، همین.

* آینده‌ی احتمالی‌ام، اگر نتوانم عوض‌اش کنم، البته که می‌خواهم.