از اوبونتو تا اوبونتو

من از نسخه‌ی 6.06 لینوکسی شدم؛ با سی‌دی‌های رایگان اوبونتو. ولی این استفاده مدام نشد، یعنی گیر نصب مودم افتادم و وقتی نتوانستم نصبش کنم، بی‌خیال قضیه شدم. سی‌دی‌های 7.04 هم ماند روی طاقچه، اما سی‌دی‌های 7.10 که رسید وقت بی‌خیالی هم گذشته بود و دست به کار شدم. اما مشکل پیدا کردن درایور مودم هنوز پابرجا بود. گفتم اینجا بنویسم شاید به درد دیگران هم بخورد -البته این‌ها بیشتر برای کسانی‌ست که dell inspiron 6400 دارند، متاسفانه-.
» مراحل نصب اوبونتو را از اینجا بخوانید -برنده‌ی سیمرغ بلورین بهترین راهنمای نصب برای تازه‌کارها-. لوح تقدیر در این بخش تقدیم می‌شود به راهنمای رضا مقدری -به خاطر مطلب تکمیلی ویرایش منو بوت دوگانه-، البته با تقدیر از متتی -به خاطر زدن جرقه‌ی دوباره-.
» برای اینکه به طور دقیق مشخص شود که نوع مودم چیست و درگاه آن کجاست، از scanModem استفاده کنید.
» درایور مودم conexant_hsf -که روی dell سوار شده- را برای اوبونتو 7.10 از اینجا بگیرید.
» حالا راهنمای کامل نصب مودم را بخوانید.
به نظرم بزرگ‌ترین پیشرفت اوبونتو در نسخه‌ی جدید این است که بیشتر و بیشتر دستورات خط فرمان را با انواع برنامه‌ها به صورت ویژوال درآورده است. ترکیب دلپذیری از توانایی‌های لینوکس و راحتی ویندوز؛ ترکیب خوبی‌ست، هم دل لینوکسی‌ها به دست می‌آید و هم دل کندن از ویندوز برای ما جان‌سخت‌ها راحت‌تر می‌شود. این‌که هر نرم‌افزاری را فقط با چند کلیک در اختیار داری، چیزی‌ست که در دنیای ویندوز فقط با خون دل خوردن به دست می‌آید. البته ناگفته نماند هنوز نمی‌توانم از ویندوز دل بکنم، گفته باشم. سوای نوستالژی، هنوز با اینترنت‌بازی به سبک لینوکس مشکل دارم. گاهی وصل می‌شود، چه وصل شدن لذت‌بخشی و گاهی هم فقط تلفن را اشغال می‌کند، بدون هیچ دریافتی.
» تنها نرم‌افزاری که دلم برایش تنگ می‌شود هم لایو رایتر است، و دیگر هیچ.
» هر دو تا سی‌دی رسیده را هم رد کردم رفت، بالاخره سرنگ آلوده رو باید رد کنی دیگه
» چرا لینوکس؟ بیشتر به خاطر راحتی و سبکی‌ش -در مقایسه با ویستای 6 گیگابایتی و حال‌به‌هم‌زن- و هم به خاطر بازی‌های زیادش برای خودم و سیدکامیار و هم به خاطر open_office -با آن ترکیب رنگ‌هاش در نمودارها- و gimp و فایرفاکس و اینا.