روز جهانی وبلاگ

با اینکه دیر شده اما بی‌خیال. قرار این بود که برای دیروز که ناسلامتی، روز جهانی وبلاگ بود، پنج وبلاگ را که می‌خوانیم معرفی کنیم، پس می‌ریم که داشته باشیم.

1- زندگی بعد از پنجاه:
لازم نیست چیز زیادی بنویسم به جز معرفی خودش به زبان خودش:

کسی که هیچ معنایی برای جهان نیافته است، برای همین، معنایی می‌سازد آن‌چنان که خود می‌خواهد. اینجا، خاطرات و حوادث معمولی زندگی یک صاحب خشک‌شویی اتوبخار نوشته میشود. به سوالات فنی در این زمینه نیز اگر بپرسید پاسخ می‌گویم. می‌خواهم اولین خشک‌شویی باشم که خاطراتش را برای همه می‌نویسد.

2- متتی:
نمی‌شود راجع به سید طنزنویس تند و تیزنویس که گاهی شاعر می‌شود و از قالب یک روابط‌عمومی‌چی خارج، ننوشت، می‌شود؟ ما که مشتری شدیم، باشد که شما هم آلوده شوید، آمین.

3- نشانه:
اولین‌بار، با لینکی از آشپزباشی بزرگ رسیدم به متنی روی صفحه‌ساز گوگل، متنی که صاحب‌اش وبلاگ نداشت اما خواندن همان یادداشت‌ها هم لذتی داشت. و چند ماه قبل، این یادداشت‌ها صاحب وبلاگ شدند، و هنوز هم خواندنی هستند.

4- چشم‌هایی که فکر می‌کنند:
نمی‌شود از پیمان و ایده‌ها و افکار عجیب‌اش ننوشت. مردی که دغدغه‌های ریز و درشت‌اش همیشه پیوندی مستحکم با مدیریت آینده دارد. باورتان نمی‌شود اما پیمان تا سال پیش اصلا وبلاگ نمی‌نوشت و هر چه اصرا می‌کردم که حیف است اطلاعات و دانش‌ات را بگذاری توی جیب‌ات و راست راست بگردی، زیر بار نمی‌رفت، اما حالا باید غضنفر را ول کنیم و پیمان را بچسبیم، دو دستی. در کمتر از یک سال، دو بار قیلطر شده و قرار است به سلامتی برود توی گینس.

5- برای شماره‌ی پنج، وبلاگی نبود. چرا؟ چون وبلاگ‌هایی را آوردم که حدود یک سال یا کمتر است که نوشته می‌شوند و حقیقت‌اش، کم آوردم خب. اما به جایش چند تا وبلاگ معرفی می‌کنم که جبران شود.
» دنیای یک ایرانی را که خاطر مبارک‌تان هست. آدرس جدیدش این است: دنیای پژوهش.
» اگر می‌خواهید از جیک و پیک پدیده‌های مختلف سر در بیاورید عصر نوشتن جای خوبی‌ست.