۱۸ مرداد ۱۳۸۶

حرف‌های کودکانه- شماره‌ی دو

"ارتقال" به جای "پرتقال".
"قرقان" به جای "قران".
"هيش" به جای "شيش".
"سبنت" به جای "سون؛ هفت".
"پن" به جای "تن؛ ده".
"شيرکاکو" به جای "شيرکاکائو".
"کبوت" به جای "مرد عنکبوتی".
"نویسیدم" به جای "نوشتم".
"پاخم درد می‌کنه" به جای "پام درد مي‌کنه".
"اشکالش نداره" به جای "اشکالي نداره". این جمله را وقتی به کار می‌برد که گندی می‌زند و مثلا می‌خواهد قضیه را ماست‌مالی کند.
"شامپود" به جای "شامپو".
"خلق" به جای "حلق". دود می‌ره تو خلقم.
"برای چرا" به جای "برای چی".

"گوش‌هام ترسيد". وقتی که صدای بلندی می‌شنود.
"آقای مامان". این را وقتی که خیلی جدی با مادرش صحبت می‌کند می‌گوید.

حرف‌های گنده گنده:
- از معلم کلاس زبان خوش‌اش نمی‌آيد. وقتی ازش پرسیدم چرا، گفت که همه‌ش داد می‌زنه. معلوم شد که معلم بنده خدا، برای اینکه از پس زبان این وروجک‌ها و شیطنت‌هاشان بربیاید، مجبور است صدایش را بالا ببرد و نتیجه‌ش این می‌شود که این جوجه می‌گفت.
- وقت‌هایی که دوست دارد چیزی را داشته باشد می‌آید روی شکم گنده‌ی من می‌نشیند و می‌گوید "خوشت میاد من این رو داشته باشم؟".

» توضیح: این‌جور گویش‌ها، خیلی زود اصلاح می‌شود و بچه‌ها خیلی زود کلمات درست را جایگزین غلط‌ها می‌کنند. سید کامیار دیگر به "قطار" نمی‌گوید "گطار" و همین الان که دارم این‌ها را تایپ می‌کنم، به "تن" هم نمی‌گوید "پن". این را نوشتم که نگرانی حسن رفع شود :-)
کاشکی ما بزرگ‌ترها هم مثل کوچک‌ترها خیلی زود اشتباهات‌مان را اصلاح می‌کردیم، کاش...
» حرف‌ها کودکانه- شماره‌ی یک