۱۴ مرداد ۱۳۸۶

رای من به محمود احمدی‌نژاد

انتخاب آقای محمود احمدی‌نژاد اگر در هنگام خواب و غفلت آقای کروبی اتفاق افتاده باشد چنان که گفته آمده، یا اگر با «بداخلاقی‌های انتخاباتی» همراه بوده باشد چنان که آقای خاتمی گفته، اگر چنان بوده باشد که آقای هاشمی را گله‌مند کرد، یا چنان که سردار ذوالقدر گفت حاصل عملیاتی «پیچیده»، یا اگر مطابق نظر آیت‌الله مصباح یزدی، دعاها و ندبه‌های مردم کار خود را کرده باشد، به هر حال به نظرم موهبتی نامنتظر بود. آیتی بود؛ مانند نشانه‌ای که به گمشده‌گان ره نماید و نجاتشان دهد. فرض کنیم که الان آن کس که من به او رای دادم -دکتر معین- انتخاب شده بود، تصور کنید چه جامعه‌ی شلوغ و گرفتاری داشتیم. از همه می‌گذرم، مگر آقای جواد لاریجانی جرات داشت این حرف‌ها را بزند و روزنامه‌ها همه چاپ کنند. وزیران می‌توانستند به صفت‌های تفضیلی برای شرح کارهای خود نزدیک شوند، چه رسد به صفت‌های عالی، آن هم هر روز. گرچه که دانشجویان امروزه روز هم به بندند، اما این کجا و هجده تیر کجا. گیرم چند روشنفکر -یا حتی روشنفکرنما- و عده‌ای از نسوان احساس بهتری از زندگی پیدا می‌کردند، اما کجا چنین نشاطی برپا بود که امروز هست. از خود می‌توان پرسید دکتر معین به این شوخی و شیرینی سخن می‌گوید که آقای احمدی‌نژاد.
» متن کامل رای من به محمود احمدی‌نژاد، به قلم مسعود بهنود در روزنامه‌ی شرق، امروز 14 مرداد 1386