۲۷ خرداد ۱۳۸۶

عنوان: بپر روش!

ای جوجهِ بازیگوش/ رنگ قشنگ تو کوش
مداد زرد باهوش/ حالا بیا بپر روش!

» بنده عارضم به حضور انور منور شاعر/شاعرهِ محترم نابکار این شعر. دِ آخه مرد/زن حسابی/ناحسابی، آدم نباید شعری رو که سروده -حتی اگر در شرایط کاملا تنگ قافیه به جفنگ کامل هم رفته باشه- یک‌بار، فقط یک‌بار قبل از اینکه بفرسته برای چاپ نگاه کنه؟ شاید یک پدری خواست این شعر رو توی تاکسی یا مترو برای پسرش بخونه، باید روش بشه یا نه؟ آخه مردم چی می‌گن اون‌وقت؟ خدا به دور...