۰۴ آبان ۱۳۸۳

از دل برود هرآن‌كه از ديده برفت

به پاكيزگی ميز كارتان چه‌قدر اهميت مى‌دهيد. مطالعات نشان مى‌دهد فردی كه ميز كارش نامرتب است، به‌طور ميانگين در هر روز زمانى معادل يک‌ساعت‌ونيم را برا‌ی پيدا كردن اشيايی كه لازم دارد تلف می‌كند كه اين زمان در طول هفته به هفت‌ساعت و نيم می‌رسد. واقعيت اين است كه وقتی چيزی در برابر ديدگان شماست، در ذهن‌تان هم باقی می‌ماند، پس تلاش كنيد بی‌نظمی و به‌هم‌ريختگی را به حداقل برسانيد و بر روی كارهایی كه باعث افزايش بهره‌وری می‌شود تمركز كنید.

Out Of Sight, Out Of Mind
Studies have shown that a person working with a messy desk will spend, on average, one and half hours per day either being distracted by things in their view or looking for things. That's seven and a half hours per week

۲۸ مهر ۱۳۸۳

انگاری دوباره متولد شده‌ام

نمی‌دونم، وقتی بچه‌ها به دنیا ميان خدا رو به خاطرش شكر می‌كنن يا نه. اصلا معلوم نیست كه چی می‌گن... شاید می‌گذارن وقتی که بزرگتر شدن اون‌وقت می‌گن خدایا شكرت كه به ما نعمت ‌حیـات بخشیدی. شاید هم وقتی بزرگ شدن می‌گن كه: اَه! اين‌هم شد زندگی! برای چی ما رو آفریدی؟ نباید از من اجازه می‌گرفتی؟

این سـوال وقتی در ذهن‌ام پیـدا شد که خودم پدر شدم. وقتی به پسرم نگاه می‌كنم و وقتی غرق در لذت می‌شم و نمی‌تونم ازش دل بكنم، می‌گم خدایا یعنی همه‌ی آدم‌ها وقتی به دنیا میان همین‌قـــدر پاک و معصوم و دوست‌داشتنی هستند؟ پس چطوری می‌شه كه آدم‌ها تبدیل به يک مشت جانـــور می‌شن؟ حكمتش چیه؟

امــا وقتی به صورت‌اش نگـــاه می‌كنم، انگاری این خودم هستم كه دوبــاره متولــد شده‌م، در شكلی دیگه و اندازه‌ای كوچک‌تــر، امــا پــاک، معصوم و دوست‌داشتنی (آخه بچه‌ای رو سراغ دارید كــه غیــر از این‌ها باشه؟).

خدایا، به خاطر نعمتی كه به ما دادی و شور بیشتری كه به زندگی ما بخشیدی، تــو را شكر می‌گوییم و از تو می‌خواهیم كـه تمامی فرزندان كوچک و دلبند دنیا را در زیر سایه‌ی پرمهر والدیــن‌شان محفوظ گردانی و آن‌ها را در سایه‌ی صلاح و تدبیر خود به ساحل ‌امن ِ ‌عافيت برسانی و به لطف ‌بی‌كران خود، عاقبت ‌به ‌خیرشان گردانی، آمین،‌ یا رب‌العالمین.